بازار نقل و انتقالات فوتبال ایران بار دیگر به کام دلال‌ها شده است. در حالی که هر سال وعده نظارت‌های بیشتر داده می‌شود، همچنان شاهد ورود بی‌رویه بازیکنان و مربیان خارجی بی‌کیفیت و بیکار به تیم‌های ایرانی هستیم که تنها به پر کردن جیب دلالان و سپس خود بازیکنان منجر می‌شود. امسال، شرایط خاص کشور پس از جنگ ۱۲ روزه، اوضاع را برای جولان دلال‌ها مساعدتر کرده و کمتر کسی به آشفته‌بازار فوتبال توجه می‌کند.

نمونه‌هایی از خریدهای سؤال‌برانگیز

به عنوان یک نمونه بارز، به دروازه‌بان مدنظر یکی از تیم‌های پرطرفدار اشاره شده است که بنا بر گزارش‌ها، ۵۰۳ روز از آخرین بازی او می‌گذرد! مسئولان، سن ۳۷ سال و مصدومیت را توجیه این عدم فعالیت می‌دانند. اما نکته جالب‌تر اینجاست که پیشنهاد این دروازه‌بان توسط مربی‌ای مطرح شده که خودش پیش از این توسط همین باشگاه ایرانی از وضعیت بیکاری نجات یافته است. حالا این مربی به جای تقویت تیم، قصد دارد یک بازیکن بیکار دیگر را وارد فوتبال ایران کند.

نمونه دیگر، سرازیر شدن بی‌شمار بازیکنان ازبک به تیم‌های ایرانی است. این بازیکنان با عناوین دهان‌پرکن مانند “تأثیرگذار” و “ناجی” به خدمت گرفته می‌شوند، در حالی که این سؤال مطرح می‌شود که اگر فوتبال ازبکستان تا این حد بازیکن بزرگ دارد، چرا تا کنون در آسیا و جهان جایگاهی کسب نکرده است؟ این حجم از بازیکن خوب، حتی در کشورهای صاحب‌نام اروپایی و آمریکایی نیز مشاهده نمی‌شود، اما به لطف دلال‌ها، فوتبال ازبکستان برای ایران به سطح “لالیگا” ارتقا یافته است!

نبود نظارت و تبعات جبران‌ناپذیر

این شلوغ‌بازار نشان می‌دهد که باشگاه‌های ایرانی، به ویژه تیم‌های لیگ برتری، گویا خود را موظف به استفاده از بازیکنان خارجی می‌دانند و برای عقب نماندن از رقبا، بدون مطالعه کافی اقدام به جذب بازیکنان مدنظر دلالان می‌کنند. نتیجه این امر، ظهور بازیکنانی است که پس از چند ماه “توزرد” از آب درآمده و علاوه بر دریافت مبلغ قرارداد، جریمه نیز می‌گیرند و به نوعی به تمسخر فوتبال ایران می‌پردازند.

این وضعیت، اتفاق جدیدی نیست، اما فقدان نظارت کافی و فیلترهای لازم برای ورود بازیکنان و مربیان بی‌کیفیت خارجی به فوتبال ایران، جای تأسف دارد. مسئولان فوتبال به نظر می‌رسد تنها نظاره‌گر این اتفاقات هزینه‌ساز هستند و این عدم مداخله، مطمئناً تبعات جبران‌ناپذیری برای فوتبال ایران در پی خواهد داشت.