خلاصهای از تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران
شش قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل (۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹) به دلیل برنامههای هستهای و موشکی ایران، تحریمهای گستردهای را وضع کردند که اقتصاد ایران را بهشدت تحت تأثیر قرار داد (مانند سقوط رشد اقتصادی به منفی ۸ درصد). این قطعنامهها، بهویژه ۱۷۳۷ و ۱۹۲۹، با ایجاد چارچوبی "هوشمند" و سیال، قابلیت بهروزرسانی مستمر و مسدودسازی راههای دور زدن تحریم را داشتند. بازگشت احتمالی این تحریمها (اسنپبک)، حتی در صورت اختلافنظر بینالمللی، میتواند خواستههای کلیدی (مانند توقف غنیسازی) را به الزام حقوق بینالملل تبدیل کرده و مکانیسمهایی چون بازرسی و توقیف محمولهها را در سطح جهانی علیه ایران فعال سازد.










