عثمان دمبله توپ طلای ۲۰۲۵ را از آن خود کرد

مراسم توپ طلای سال ۲۰۲۵ در تئاتر شاتله پاریس، شبی به یادماندنی را رقم زد. در این رویداد پرستاره، عثمان دمبله، ستاره پاری‌سن‌ژرمن، به عنوان بهترین بازیکن مرد جهان شناخته شد، در حالی که آیتانا بونماتی از بارسلونا با کسب سومین توپ طلای پیاپی خود، تاریخ‌ساز شد و به سلطه فوتبال زنان اسپانیا ادامه داد. این دو بازیکن هر یک با داستانی متفاوت، به اوج فوتبال جهان رسیدند.

  عثمان دمبله و آیتانا بونماتی فاتحان توپ طلای ۲۰۲۵

عثمان دمبله، بازیکن فرانسوی باشگاه پاری‌سن‌ژرمن، سرانجام به افتخاری دست یافت که در مسیر پر فراز و نشیب دوران حرفه‌ای‌اش دور از انتظار به نظر می‌رسید. او که به تازگی قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را با تیمش جشن گرفته بود، با پیشی گرفتن از لامین یامال، پدیده بارسلونا، و هم‌تیمی پرتغالی‌اش، ویتینیا، جایزه بهترین بازیکن مرد جهان را به خانه برد. در میان ۱۰ بازیکن برتر، نام بازیکنان دیگری از پاری‌سن‌ژرمن از جمله اشرف حکیمی، جان‌لوئیجی دوناروما و نونو مندس نیز به چشم می‌خورد.

تاریخ‌سازی آیتانا بونماتی با سومین توپ طلای پیاپی

در بخش زنان، آیتانا بونماتی بار دیگر نام خود را در تاریخ فوتبال ثبت کرد. او با کسب سومین توپ طلای متوالی خود، به جمع معدود بازیکنانی پیوست که به چنین موفقیتی دست یافته‌اند؛ افتخاری که پیش از این تنها توسط اسطوره‌هایی چون لیونل مسی و میشل پلاتینی تجربه شده بود. این پنجمین توپ طلای پیاپی برای فوتبال زنان اسپانیا به شمار می‌رود که با دو قهرمانی پیاپی الکسیا پوتیاس آغاز شده بود. بونماتی در این رقابت بالاتر از ماریونا کالدنتی (قهرمان اروپا با آرسنال) قرار گرفت و الکسیا پوتیاس (چهارم) و گویارّو (ششم) نیز در میان شش نفر برتر جای داشتند.

تحول عثمان دمبله؛ از حاشیه تا ستاره

اگر قرار باشد نقش اصلی در موفقیت دمبله به یک نفر نسبت داده شود، بدون شک آن شخص لوئیس انریکه، سرمربی اسپانیایی اوست. انریکه توانست دمبله را که به دلیل مصدومیت‌های متعدد و رفتارهای غیرمنضبط شناخته می‌شد، به رهبر اصلی سیستم پرفشار و قدرتمند پاری‌سن‌ژرمن تبدیل کند. انریکه درباره شاگردش گفته بود: «عثمان یک رهبر است، اما نه با کلام، بلکه با عملکردش. وقتی یک مهاجم این‌طور به دروازه‌بان و مدافع حریف فشار می‌آورد، بقیه بازیکنان تنها باید از او پیروی کنند.»

عملکرد دمبله در فصل گذشته استثنایی بود. او در فینال لیگ قهرمانان مقابل اینترمیلان موفق به گلزنی نشد، اما با ثبت دو پاس گل برای دزیری دوه و خویچا کواراتسخلیا، نقش محوری در پیروزی ۵ بر صفر تیمش ایفا کرد. در مجموع فصل، او در ۵۳ بازی ۳۵ گل و ۱۶ پاس گل به ثبت رساند و به پاری‌سن‌ژرمن برای کسب چهار جام شامل لیگ، جام حذفی، سوپرجام و لیگ قهرمانان کمک کرد. تنها ناکامی او در فینال جام باشگاه‌های جهان مقابل چلسی رقم خورد. این موفقیت‌ها در تضاد کامل با دوران حضور او در بارسلونا بود، جایی که از سال ۲۰۱۷ با مبلغ ۱۴۵ میلیون یورو به عنوان جانشین نیمار به این تیم پیوست، اما با ۱۴ مصدومیت عضلانی و بیش از ۷۸۰ روز دوری از میادین، به نمادی از خریدهای پرهزینه و ناموفق تبدیل شد. او در نهایت در سال ۲۰۲۳ با مبلغ ۵۰ میلیون یورو به پاری‌سن‌ژرمن منتقل شد و فصل طلایی‌اش پس از یک شوک بزرگ آغاز شد: کنار گذاشته شدن از ترکیب اصلی توسط لوئیس انریکه در سپتامبر ۲۰۲۴ به دلیل «مشکل انضباطی». این اتفاق، جرقه تحول در او را زد.

در سخنرانی خود پس از دریافت جایزه، دمبله به نقش انریکه اشاره کرد و گفت: «لوئیس انریکه مانند پدر من است.» او همچنین از دریافت این جایزه از دستان رونالدینیو به عنوان یک افتخار فراموش‌نشدنی یاد کرد و از باشگاه‌های سابقش، رن، دورتموند و بارسلونا، برای درس‌هایی که به او آموختند تشکر کرد. بونماتی نیز پس از دریافت جایزه‌اش، با فروتنی اظهار داشت: «این عنوان می‌توانست متعلق به هر کدام از ما باشد. اگر ممکن بود، آن را تقسیم می‌کردم.» او در ادامه خوشحالی خود را از برابر شدن جوایز مردان و زنان اعلام کرد و گفت: «این همان برابری‌ای است که سال‌ها خواستار آن بودیم.»

شب توپ طلا در پاریس، به نام عثمان دمبله و آیتانا بونماتی به پایان رسید؛ یکی به عنوان ستاره‌ای که از مسیر سخت ناکامی بازگشت و به اوج رسید، و دیگری به عنوان چهره‌ای تاریخی که سلطه فوتبال زنان اسپانیا را در سطح جهان تثبیت کرد.